Oferta kandydatów
Monika,45 lat
Warszawa
Dodano 2012-05-17
Warszawa
Dodano 2012-05-17
Leszek,33 lat
Rybnik
Dodano 2012-05-14
Rybnik
Dodano 2012-05-14
Agnieszka,32 lat
Góra Kalwaria
Dodano 2012-05-14
Góra Kalwaria
Dodano 2012-05-14
Maria,54 lat
Zawiercie
Dodano 2012-05-11
Zawiercie
Dodano 2012-05-11
Agata,34 lat
Kraków
Dodano 2012-05-09
Kraków
Dodano 2012-05-09
Przydatne linki:
Nic nie znaleziono
Artykuły
Niepełnosprawni
Szukaj
Studia techniczne wciąż wybierają nieliczni 
W roku akademickim 2010/2011 kierunki ścisłe studiowało zaledwie 24% wszystkich żaków w Polsce. Najczęściej były to kierunki inżynieryjno-techniczne, ale także związane z architekturą i budownictwem oraz produkcją i przetwórstwem.
W rekrutacji na rok akademicki 2010/2011 wśród najbardziej obleganych kierunków ścisłych można wymienić informatykę, inżynierię środowiska, zarządzanie i inżynierię produkcji oraz mechanikę i budowę maszyn. Liczba osób ubiegających się o indeks na tych kierunkach przekroczyła w każdym przypadku 15 tys.
Zainteresowanie Polaków kształceniem na kierunkach z grup nauka oraz technika, przemysł, budownictwo nie odbiega od średniej notowanej na Starym Kontynencie. Według metodologii Europejskiego Urzędu Statystycznego, w roku akademickim 2009/2010 tego typu kierunki ścisłe studiowało 20% studentów Unii Europejskiej. Polska uzyskała wtedy bardzo zbliżony rezultat.
Mocno odstawaliśmy natomiast od krajów z czołówki zestawienia: Finlandii oraz Grecji, gdzie udział studentów kierunków ścisłych w ogólnej liczbie żaków wyniósł odpowiednio 32% oraz 31%. Szczególnie słabo wypadliśmy w porównaniach liczby osób kształcących się na kierunkach inżynieryjno-technicznych (np. automatyka i robotyka, biotechnologia, energetyka, mechanika i budowa maszyn). W Polsce takie osoby to zaledwie 7% studenckiej populacji. W Finlandii &-; 19%, Grecji, Niemczech, Słowenii &-; po 11%.
Co oznacza tytuł inżyniera? Gdzie można go zdobyć? Które uczelnie techniczne są najbardziej oblegane przez młodych ludzi? Ile mamy zawodów inżynierskich? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdą Państwo w artykule „Inżynier z polskiego podwórka” w portalu rynekpracy.pl.
Redakcja rynekpracy.pl
Najnowsze dane o zarobkach pracowników produkcyjnych
Wynagrodzenie podstawowe połowy pracowników produkcyjnych nie przekroczyło poziomu 2 500 PLN brutto, a co czwarty zarabiał ponad 2 846 PLN brutto &-; wynika z danych najnowszego XIV raportu płacowego dla stanowisk produkcyjnych 2011 opublikowanego przez Sedlak & Sedlak.
Pracownicy produkcyjni zatrudnieni w firmach z kapitałem polskim zarabiali o ok. 10% mniej niż ich koledzy z przedsiębiorstw zagranicznych. Płace na omawianym stanowisku w polskich jednostkach wyniosły 2 282 PLN, w podmiotach z obcym kapitałem &-; 2 541 PLN.
Na jakim poziomie kształtowały się wynagrodzenia pracowników produkcyjnych z różnych branż? Do najlepiej opłacanych należeli zatrudnieni w branży chemicznej. Zarobki połowy z nich przekroczyły 2 997 PLN, a co czwarty otrzymywał ponad 3 580 PLN miesięcznie. Na drugim miejscu, z medianą wynagrodzeń w wysokości 2 685 PLN znaleźli się pracownicy sektora automotive. Najmniej zarabiali pracownicy produkcyjni w firmach z branży elektronicznej i elektrotechnicznej. Płace połowy z nich wyniosły mniej niż 1 987 PLN, a jedna czwarta otrzymywała poniżej 1 763 PLN brutto.
Wynagrodzenia całkowite pracowników produkcyjnych w wybranych branżach
Źródło: XIV raport płacowy dla stanowisk produkcyjnych 2011, Sedlak & Sedlak
Wynagrodzenia pracowników produkcyjnych rosły wraz ze wzrostem wielkości przychodów firmy. I tak, najmniej zarabiali zatrudnieni w przedsiębiorstwach o przychodach do 50 mln PLN. Ich płace kształtowały się na poziomie 2 005 PLN brutto. W jednostkach, w których przychody przekroczyły 1 500 mln PLN odnotowano najwyższe zarobki &-; 2 620 PLN.
Przyjrzyjmy się zarobkom na omawianym stanowisku w poszczególnych województwach. Najlepiej opłacani byli pracownicy produkcyjni zatrudnieni w firmach ze Śląska (2 722 PLN) i Wielkopolski (2 620 PLN). Zarobki w mazowieckim kształtowały się na poziomie 2 552 PLN, a w małopolskim &-; 2 518 PLN brutto.
Wynagrodzenia całkowite pracowników produkcyjnych w wybranych województwach
Źródło: XIV raport płacowy dla stanowisk produkcyjnych 2011, Sedlak & Sedlak
Informacje o raporcie
XIV Raport płacowy dla stanowisk produkcyjnych 2011 zawiera informacje o płacach 68 836 osób na 150 stanowiskach. Dane pochodzą ze 192 zakładów z całej Polski i obejmują okres od czerwca 2010 do maja 2011 roku. Analizy opracowano dla następujących pionów: naczelne kierownictwo, kierownictwo i nadzór produkcji, produkcja, utrzymanie ruchu, badania i rozwój, zapewnienie jakości, ochrona środowiska i BHP oraz zakupy i logistyka. W badaniu wyszczególniono sześć szczebli zatrudnienia, w tym: najwyższy, średni i niższy szczebel zarządzania, a także starszych specjalistów, specjalistów i pracowników szeregowych. W raporcie znajdą Państwo informacje o planowanych podwyżkach oraz świadczeniach dodatkowych. Wynagrodzenia analizowane są wg kryteriów: pochodzenie kapitału, wielkość przychodu, wielkość zatrudnienia. Ponadto dokonano analizy płac w różnych branżach oraz województwach. Raport dostępny jest w wersji drukowanej i elektronicznej. Więcej informacji w portalu wynagrodzenia.pl
Redakcja portalu
wynagrodzenia.pl
„BILECIKI DO KONTROLI”, CZYLI KIM JEST REWIZOR BILETÓW
Zablokowane kasowniki, nerwowa atmosfera i w końcu to nieprzyjemne zdanie: „Proszę przygotować bilety do kontroli”. Wtedy wiadomo już na pewno, że w autobusie czy tramwaju spotkała nas kontrola. Zachowania ludzi są różne. Niektórzy posłusznie wyciągają dowody przejazdu, inni zostają i tłumaczą, dlaczego ich nie mają, pozostali wybiegają na najbliższym przystanku. Jedno jest pewne &-; spotkanie z rewizorem biletów nie należy do najprzyjemniejszych. A dlaczego tak jest? Przecież „kanar” to zawód jak każdy inny.
Kim jest rewizor biletów?
Według prawa przewozowego rewizorem/kontrolerem biletów jest osoba upoważniona przez organizatora transportu na danym terenie lub przez konkretnego przewoźnika do prowadzenia kontroli dokumentów przewozu (biletów jednorazowych i okresowych) osób lub bagażu w środkach lokalnego transportu zbiorowego. Ważnym atrybutem osób parających się tą profesją jest identyfikator, który rewizor ma obowiązek okazać na prośbę pasażera. Dokument ten powinien znajdować się w widocznym miejscu i zawierać: nazwę przewoźnika, numer identyfikacyjny osoby, która dokonuje kontroli, zdjęcie kontrolującego, zakres jego upoważnienia, okres ważności legitymacji oraz pieczęć i podpis wystawcy.
Wizerunek kontrolera biletów
Społeczny wizerunek kontrolera biletów nigdy nie był zbyt dobry. Spotkanie z rewizorem w którymś ze środków transportu publicznego jest przeważnie stresującym przeżyciem. W mowie potocznej rewizorów biletów nazywa się „kanarami”. Choć nazwa wzięła się od niewinnego kanarkowego koloru otoków na czapkach dawnych kontrolerów, dzisiaj to słowo ma negatywny wydźwięk. Aby poprawić wizerunek swych pracowników, firmy przewoźnicze organizują różne kampanie. Ich celem jest uświadomienie pasażerom, że kontroler nie jest ich wrogiem.
Co może kontroler biletów?
Głównym zadaniem rewizora biletów jest dokonywanie kontroli dokumentów przewozu osób oraz bagażu. W sytuacji gdy pasażer odmawia zapłacenia należności, kontroler może zażądać okazania dokumentu umożliwiającego stwierdzenie tożsamości podróżnego. W razie gdy nie można ustalić tożsamości pasażera, kontroler może zwrócić się do funkcjonariusza policji lub straży miejskiej o podjęcie czynności zmierzających do ustalenia tożsamości podróżnego. Rewizor może także zatrzymać dokument za pokwitowaniem i przesłać go do prokuratury lub policji w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniający do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony.
Warto podkreślić, że uprawnienia kontrolerów precyzuje i rozszerza Ustawa o publicznym transporcie zbiorowym, która weszła w życie 1 marca 2011 roku. Pasażer, który nie ma biletu i nie chce poddać się procedurze kontroli (uiszczenie zapłaty na miejscu, pokazanie dokumentów), może zostać zatrzymany przez kontrolera do czasu przyjazdu funkcjonariuszy policji bądź straży miejskiej. Ważną zmianą jest również przepis mówiący, iż pasażer, który oddali się przed zakończeniem kontroli (np. nie otrzymał jeszcze druku opłaty dodatkowej), podlega karze grzywny. W przypadku osób podróżujących bez ważnego biletu lub dokumentu, kontrolerzy mają również prawo zamknąć drzwi w autobusie, uniemożliwiając takiemu pasażerowi ucieczkę lub skierować pojazd do najbliższego komisariatu. Zachowując się w ten sposób, kontroler nie naraża się na żadne dodatkowe zarzuty.
Kto i jak może zostać kontrolerem biletów?
Na stanowiska rewizorów biletów firmy kontrolerskie przyjmują osoby, które mają ukończone 19 lat i posiadają minimum średnie wykształcenie lub skończyły 25 lat i mają co najmniej wykształcenie zawodowe. Dodatkowym wymogiem jest niekaralność sądowa. Kandydat na kontrolera powinien wykazywać się asertywnością i być odpornym na stres
Kontrolerem biletów można zostać w bardzo prosty sposób. Do wykonywania tego zawodu niepotrzebne są żadne specjalne predyspozycje, poza wymogami wiekowymi. Kandydat, po złożeniu CV i zakwalifikowaniu się do procesu rekrutacyjnego, zaczyna cykl szkoleń. Dotyczą one głównie znajomości przepisów i procedur kontroli. Dodatkowo, chętny do pracy na stanowisku „rewizor biletów” musi przejść badania psychotechniczne oraz zdrowotne. Od 1 marca 2011 roku kontrolerzy przechodzą także specjalistyczne szkolenia w zakresie samoobrony, które mają pomóc im w „ujmowaniu” agresywnych pasażerów. Po cyklu szkoleń kontroler przystępuje do egzaminu ustnego i pisemnego. W trakcie sprawdzianu musi on wykazać się znajomością przepisów oraz pokazać, że potrafi właściwie zachować się w sytuacjach niespodziewanych i trudnych. Po zdanym egzaminie następuje ok. 30-dniowy okres stażu, podczas którego kandydat jeździ na kontrole wraz z doświadczonymi kontrolerami zawodowymi. Okres od momentu zgłoszenia swojej kandydatury do uzyskania legitymacji trwa ok. 2,5 miesiąca. Kontroler biletów podpisuje pracę na umowę-zlecenie, a czas i godziny jego pracy są dowolne (przy zachowaniu pewnego minimum).
Ile zarabia kontroler biletów?
Kontroler biletów, oprócz normalnej pensji, może otrzymać wynagrodzenie prowizyjne w postaci premii, które zależy od intensywności i efektywności pracy. W praktyce oznacza to prowizję od każdego wypisanego mandatu (nie ma znaczenia, czy został on zapłacony czy nie). Na internetowych forach można znaleźć informację, że pensja kontrolera biletów bez żadnych premii wynosi ok. 800 PLN.
Paulina Czernek
Artykuł pochodzi z portalu
Kalkulator
Nasi partnerzy
